Работилницата
Мала соба во Прилеп, и многу трпение.
Даниела ја прави секоја пралина рачно, во тури доволно мали за да се провери секоја одделно.
Седум полнежи
Обука во Британија
По нарачка
DG Chocolatier започна како повеќето мали работилници. Еден човек, неколку калапи и тврдоглавата идеја дека пралината вреди четирите дена што ѝ требаат.
Даниела помина обука во академија за слаткарство во Обединетото Кралство, кај Андреј Дубовик, едно од највлијателните имиња во светот на пралините и бонбоните. Она што го донесе назад е начин на работа, а не книга со рецепти: седум полнежи, триесет и пет форми, дваесет и две фигури и кутиите што ги носат, сето рачно.
Работата стои некаде меѓу уметноста и науката. Температурата, времето и влажноста одлучуваат исто колку и вкусот, а традицијата на пралината го одлучува останатото.
Чоколадото не дозволува брзање. Работите со неговото темпо, или почнувате одново.
Обоено какао путер, нанесено во калапот пред чоколадото воопшто да се приближи.
Како се прави
Прво боење, потоа полнење, а меѓу нив мирување.
Ништо од ова не трпи брзање. Температурата, времето и влажноста одлучуваат исто колку и рецептот, а послужавникот што излегува на крајот е единствениот доказ дека сите три се однесувале како треба.
Бојата
Бојата е какао путер, не боја.
Секоја боја на школката е какао путер со пигмент, загреан на иста температура како чоколадото што ќе го сретне. Се јаде, се стврднува и е причината зошто пралината може да биде темносина или зелена, а да нема вкус на ништо освен чоколадо.
Шарите се прават рачно, калап по калап. Ниту два послужавника не излегуваат исти, и престанавме да се обидуваме да бидат.